Ta strona używa cookie. Korzystając z niej wyrażasz zgodę na ich używanie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.
Akceptuję

Loading...


Szukaj Menu
A A A wysoki kontrast: A A

Portal Promocji Eksportu



    Elementarz Omanu

    Wyślij Drukuj Pobierz dodał: Redakcja | 2018-02-16 09:12:26
    oman, gospodarka, biznes, klimat

    Oman to kraj muzułmański, w którym obowiązuje prawo szariatu. Podstawą gospodarki jest wydobycie i sprzedaż ropy naftowej oraz gazu, co daje ponad 90 proc. dochodów z eksportu.

    Źródło: PAP/EPA

     

    Informacje podstawowe

    • arab. Sal?anat ?Uman
    • Stolica: Maskat
    • Powierzchnia: 309,5 tys. km kw.
    • Liczba ludności: 3,8 mln
    • Średnia gęstość zaludnienia: 8 osób/km kw.
    • Waluta: rial omański (OMR) = 1000 baiza

    Sułtanat Omanu leży w Azji Południowo-Zachodniej, na Półwyspie Arabskim. Graniczy Arabią Saudyjską (676 km, granica ustalona w 1995 roku), Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi (410 km, przebieg niejasny) oraz z Jemenem (288 km, ustalona w roku 1997). Powierzchnia kraju wynosi 309,5 tys. km kw. Stolicą jest Maskat.

     

    Oficjalną walutą jest rial omański (OMR).

     

    W strefie metropolitarnej mieszka 1,2 mln ludzi, a w całym kraju - 2,9 mln. Na jeden kilometr kwadratowy przypada osiem osób.

     

    W kraju żyją głównie Arabowie (ok. 79 proc. ludności) oraz imigranci z Indii, Pakistanu i Bangladeszu. Cudzoziemcy stanowią jedną trzecią populacji Omanu.

    42,7 proc. mieszkańców to osoby poniżej 15. roku życia. Co czwarty mieszkaniec Omanu w wieku 15 i więcej lat nie potrafi czytać i pisać.

     

    Przeciętna długość życia mężczyzn to 71 lat, a kobiet – 76.

     

    W miastach żyje 78 proc. ludności. Najbardziej zaludnione jest wybrzeże Zatoki Omańskiej.

     

    W rolnictwie pracuje ponad 9 proc. ludności zawodowo czynnej (dane za 2001 rok), w przemyśle i budownictwie - 42 proc., w usługach (głównie chodzi o drobny handel) - pozostała część.

     

    Religia

    Islam jest religią państwową. Większość wyznawców należy do ugrupowania ibadytów.

     

    Język

    Językiem oficjalnym jest arabski. W użyciu są również takie języki jak baluczi, urdu, hindi, angielski, suahili.

     

    Ustrój i władza

    W kraju panuje monarchia absolutna. Głową państwa, szefem rządu, ministrem spraw zagranicznych, obrony i finansów, a także gubernatorem banku centralnego jest sułtan. Od 1970 roku głową państwa jest Sułtan Qaboos bin Said Al Said.

    Oman nie ma konstytucji, parlamentu, ani partii politycznych. Działalność partii politycznych jest niedozwolona. Władzę ustawodawczą sprawuje dwuizbowe Zgromadzenie Doradcze (Madżlis Oman). Obowiązuje tu prawo muzułmańskie - szari’at.

     

    Administracja

    Kraj podzielony jest na pięć regionów (mintaqat) oraz cztery muhafazy.

     

    Co warto wiedzieć

    Obywatele polscy, niezależnie od płci i wieku, mogą otrzymać wizy we wszystkich placówkach dyplomatycznych Omanu, bez konieczności uzyskania wcześniejszej zgody (promessy wizowej) tamtejszych władz imigracyjnych. Trzeba jednak wypełnić wniosek wizowy i uiścić opłatę z tego tytułu.

     

    Turyści i przedstawiciele biznesu po wypełnieniu wniosku wizowego i uiszczeniu opłaty wizowej mogą również otrzymać wizy na wszystkich omańskich przejściach granicznych. Wizy jednokrotne uprawniają do maksymalnie miesięcznego pobytu licząc od daty wjazdu.

    Wizy wielokrotne, ważne rok, uprawniają natomiast do wielu 3-tygodniowych pobytów. Między ostatnim wyjazdem a kolejnym wjazdem muszą upłynąć jednak co najmniej trzy tygodnie.

     

    Trzeba pamiętać o tym, że niektóre linie lotnicze mogą nie zabrać na pokład samolotu podróżnego bez dokumentu potwierdzającego możliwość otrzymania wizy na lotnisku w Maskacie. Chodzi o pismo lub fax z Ambasady Omanu w Berlinie lub wydruk informacji dotyczącej zasad udzielania wiz ze strony internetowej

     

    Wizy dla pozostałych kategorii podróżnych (np. dla dziennikarzy czy ekip telewizyjnych, wizy z prawem do pracy) wymagają tzw. sponsoringu, czyli poparcia ze strony instytucji zapraszającej bądź zgody właściwych omańskich władz i są wydawane przez przedstawicielstwa dyplomatyczne Omanu za granicą.

     

    Paszport cudzoziemca ubiegającego się o jednokrotną wizę omańską powinien pozostawać ważny przez co najmniej sześć miesięcy licząc od daty uzyskania wizy. W przypadku wizy wielokrotnej jest to jeden rok. Przy wydawaniu wiz na lotnisku nie wymaga się okazania biletu powrotnego. Procedura meldunkowa nie obowiązuje cudzoziemców podróżujących w celach turystycznych lub odwiedzin bliskich krewnych.

     

    Oficjalny serwis internetowy rządu Omanu.

     

    Źródło: PAP/EPA

     

    Pieniądze

    Cudzoziemiec udający się do Omanu nie musi wykazywać się środkami pieniężnymi na każdy dzień pobytu.

     

    Warto też pamiętać, że omańskie banki akceptują karty kredytowe i płatnicze dużych sieci, takich jak MasterCard, Visa, AmericanExpress.

     

    Nie ma ograniczeń ilościowych dotyczących zarówno wwozu, jak i wywozu środków płatniczych, chyba że ich ilość wskazuje na ew. pochodzenie z nielegalnych źródeł. Założenie rachunku bankowego wymaga posiadania wizy uprawniającej do dłuższego pobytu.

     

    Zdrowie, ubezpieczenie

    W Omanie nie występuje szczególne zagrożenie sanitarno-epidemiologiczne i szczepienia ochronne nie są wymagane. Koszt jednorazowej wizyty w państwowej placówce medycznej wynosi ok. 40 dol. i nie obejmuje opłat za zabiegi i kuracje. Podstawowe lekarstwa można kupić bez problemu bez recepty.

     

    Polisy polskich ubezpieczycieli nie są uznawane. W przypadkach poważnych schorzeń, wypadków drogowych lub losowych wydawane są stosowne zaświadczenia, na podstawie których podróżni mogą dochodzić swych roszczeń po powrocie do kraju.

     

    Transport i łączność

    W Omanie największą rolę odgrywa transport samochodowy i przesyłowy. Rurociągi, których jest około 7 tys. km, łączą pola naftowe z portami wywozowymi ropy Mina al-Fahl i Sajh al-Malih.

     

    Sieć dróg liczy w sumie 35 tys. km. Głównym szlakiem komunikacyjnym jest 550-kilometrowa autostrada ze stolicy kraju, Maskat, do Salali - portu nad Morzem Arabskim.

     

    Większe porty morskie to: Maskat, Rajsut, Matrah.

     

    W stolicy znajduje się też międzynarodowy port lotniczy. Oman ma nowoczesny system łączności i rozbudowywaną sieć telefoniczną.

     

    Dla kierowców

    Akceptowane jest międzynarodowe prawo jazdy wydane w Polsce. Cudzoziemcy przebywający na wizach pobytowych mogą na podstawie narodowego lub międzynarodowego prawa jazdy otrzymać miejscowe bez konieczności zdawania dodatkowego egzaminu.

     

    Cudzoziemcy mogą się poruszać po kraju bez ograniczeń z wyjątkiem stref wojskowych, rejonów wydobycia ropy naftowej i gazu oraz wydobycia rud, a także zakładów energetycznych i przepompowni wody.

     

    Bezpieczeństwo

    W Omanie nie ma większego zagrożenia przestępczością pospolitą.

     

    Różnice kulturowe

    Ze względu na muzułmańskie normy religijne i obyczajowe zaleca się przestrzeganie odpowiednich form ubioru w miejscach publicznych. Dotyczy to zwłaszcza kobiet. Nie powinny one mieć odkrytych ramion i dużych dekoltów, nosić szortów, zbyt krótkich sukienek czy spódnic.

     

    W okresie dorocznego miesięcznego postu (ramadanu) od wschodu do zachodu słońca w miejscach publicznych należy powstrzymać się od spożywania jedzenia i napojów oraz palenia tytoniu. Nie należy także samodzielnie (bez przewodnika) wchodzić do meczetów.

     

    Święta

    18 XI - urodziny sułtana Kabusa Ibn Sa’ida (1940).

     

    Oman w międzynarodowych organizacjach

    • Liga Państw Arabskich,
    • Międzynarodowa Organizacja Pracy,
    • Międzynarodowy Bank Odbudowy i Rozwoju,
    • Międzynarodowy Fundusz Walutowy,
    • Organizacja Konferencji Islamskiej,
    • Organizacja Narodów Zjednoczonych,
    • Rada Współpracy Arabskich Państw Zatoki (Perskiej),
    • Światowa Organizacja Handlu.

     

    Kontakty

    Ambasada Rzeczypospolitej Polskiej w Arabii Saudyjskiej

    Al-Warood Area 20

    Abdullah Bin Jafar St.

    P.O. Box 94016

    Riyadh 11693

    Kingdom of Saudi Arabia

    Tel.: 00966 1 4549274, 4508889, 4549089

    Fax: 00966 1 4549210

    E-mail: rijad.amb.sekretariat@msz.gov.pl

    www: www.rijad.polemb.net

     

    Konsulat Honorowy w Maskacie

    Konsul Honorowy: Mohammad Ali Al-Barwani

    Building 390, Al Romelah Street, Watteyah, Muscat, Oman

    P.O.Box 695, Muttrah 114, Oman

    Tel.: 00968 24563606

    Fax: 00968 24566176

    E-mail: mbarwani@mbholdingco.com

     

    Konsulat współpracuje z Ambasadą RP w Rijadzie, władzami autonomicznymi, regionalnymi izbami przemysłowo-handlowymi, organizacjami przedsiębiorców reprezentującymi różne sektory gospodarcze oraz grupami eksporterów i importerów. Umożliwia kontakty dla firm polskich i saudyjskich.

     

    Konsulat może udzielić wsparcia i poradnictwa prawnego np. dla firm polskich zamierzających prowadzić działalność gospodarczą w Omanie oraz dla omańskich w Polsce.

     

    Źródło: PAP/EPA

     

    Warunki geograficzne, klimat

    Oman to kraj wyżynno-górzysty położony nad Morzem Arabskim, Zatoką Omańską i cieśniną Ormuz. Środkową część kraju zajmują niziny, a na zachodzie rozciąga się piaszczysta pustynia Ar-Rub al-Chali.

     

    Na północy leżą góry Al-Hadżar al-Gharbi (wysokość 3018 m n.p.m.), na południowym zachodzie wyżyna Zufar oraz masywy górskie (Dżabal al-Kara, wysokość 1678 m n.p.m.).

     

    Oman jest jednym z nielicznych krajów Bliskiego Wschodu, w którym utworzono rezerwaty przyrody i zabroniono odstrzału rzadkich gatunków zwierząt.

     

    Nie ma tu stałych rzek, tylko okresowe – tzw. wadi. Wybrzeża morskie są w większości górzyste i klifowe, a ich krajobraz urozmaicają przybrzeżne rafy koralowe.

     

    Roślinność jest głównie pustynna i półpustynna. W górach zachowały się resztki suchych lasów dębowo-orzechowych.

     

    W Omanie panuje klimat zwrotnikowy kontynentalny, suchy, a w części zachodniej — skrajnie suchy.

     

    Średnia temperatura miesięczna waha się od ok. 20°C w styczniu do 35°C w lipcu. Temperatura maksymalna przekracza 50°C.

     

    Roczna suma opadów to 50-100 mm, a w górach - ok. 250 mm.

     

    Gospodarka

    Podstawą gospodarki Omanu jest eksploatacja ropy. Rolnictwo jest słabo rozwinięte, a produkcja roślinna zależy od sztucznego nawadniania.

     

    Największy udział w tworzeniu produktu krajowego brutto mają przemysł i usługi.

     

    Wpływy z eksportu ropy kraj ten przeznacza na rozwój górnictwa ropy i surowców nienaftowych, budownictwa, transportu, inwestycje zagraniczne oraz na szkolnictwo i służbę zdrowia.

     

    Uprawia się przede wszystkim palmę daktylową, lucernę, bananowce, trzcinę cukrową oraz warzywa, tytoń, pszenicę, sorgo. Z wód przybrzeżnych mieszkańcy wyławiają ryby, skorupiaki i gąbki.

     

    W latach 1996–2000 rozpoczęto prywatyzację sektora państwowego i otwieranie gospodarki dla zagranicznych inwestorów oraz program rozwoju lokalnego rynku pracy (głównie szkolenia zawodowe). Ten ostatni miał ograniczyć zatrudnienia cudzoziemców. Porozumienia z 2005 roku przewidywały rozbudowę sektora energetycznego i sieci telefonii komórkowej.

     

    W 2000 roku Oman został członkiem WTO, a w roku 2006 zniesiono cła w handlu z USA.

     

    Źródło: PAP/EPA

     

    Główne sektory

    Największy udział w tworzeniu produktu krajowego brutto mają przemysł (ok. 40 proc.) i usługi (59,5 proc.). Rolnictwo dostarcza natomiast 2,2 proc.

     

    Najważniejszą gałęzią gospodarki Omanu jest sektor ropy naftowej i gazu, który generuje ponad 90 proc. dochodów eksportowych. Kolejnymi ważnymi sektorami dla rozwoju gospodarczego kraju są: przemysł petrochemiczny (bazujący na gazie ziemnym towarzyszącym ropie) oraz sektor rolny - głównie rybołówstwo i uprawa owoców, dający zatrudnienie dla 40 proc. siły roboczej Omanu.

     

    Zgodnie z przewidywaniami, w latach 2020-30 udokumentowane zasoby ropy mają się jednak wyczerpać. Dlatego z uwagi na malejące rezerwy surowców energetycznych władze kraju realizują program modernizacji i dywersyfikacji gospodarki, zakładający ograniczenie udziału sektora węglowodorów w PKB do 9 proc. w 2020 r.

     

    Rząd chce przyciągnąć inwestorów zagranicznych - przede wszystkim w przemyśle i branży telekomunikacyjnej. Postawił również na turystykę masową a także rozwój sektora usług, zwłaszcza w transporcie morskim. Znaczne nakłady przeznacza też na edukację i szkolenie własnych kadr specjalistów, potrzebnych dla nowoczesnych gałęzi gospodarki.

     

    Przemysł

    Złoża ropy naftowej występują w północnej części kraju, na południe od gór Al-Dżabal al-Achdar oraz na południowy zachód od Maskatu. W Omanie wydobywa się również gaz ziemny, rudy miedzi (w pobliżu miasta Suhar) oraz marmur i gips.

     

    Przemysł przetwórczy stopniowo jest rozwijany. Podobnie jest z przemysłem rafineryjnym (rafineria w porcie Mina al-Fahl), hutniczo-miedziowym (kombinat miedziowy w Suhar) oraz sektorem energetycznym, cementowym i odsalania wody morskiej.

     

    W małych prywatnych zakładach wytwarza się materiały budowlane i artykuły spożywcze. Dużą rolę odgrywa również rzemiosło, zwłaszcza tkactwo i budowa łodzi.

     

    Rolnictwo

    Sektor ten jest słabo rozwinięty. Użytki rolne zajmują 5 proc. powierzchni kraju, przy czym grunty orne i sady - tylko 0,3 [proc.

     

    Produkcja roślinna zależy od sztucznego nawadniania. Główne uprawy to: palma daktylowa, lucerna, bananowce, trzcina cukrowa oraz warzywa, tytoń i niewielkie ilości zboża (pszenica, sorgo). Mieszkańcy Omanu zajmują się też zbiorem trawy alfa, hodowlą kóz, owiec, bydła, drobiu i wielbłądów. W wodach przybrzeżnych poławiają natomiast ryby, skorupiaki i gąbki.

     

    Makroekonomia

    Produkt krajowy brutto na jednego mieszkańca według parytetu siły nabywczej w 2007 roku wynosił 24 tys. dol. Tymczasem w 2013 roku PKB (nominalnie) wyniósł 81,9 mld dol., a PKB per capita 43 tys. 80 dol. W tym czasie wzrost gospodarczy sięgnął 5,1 proc.

     

     

    Wymiana handlowa

    Wymiana handlowa z zagranicą odgrywa ważną rolę w rozwoju gospodarczym Omanu. Dzięki utrzymującym się wysokim cenom ropy i gazu ziemnego oraz dużemu reeksportowi obroty handlowe z zagranicą wykazują dodatnie saldo. W 2013 roku wyniosło ono ok. 25,5 mld dol.

     

    W 2005 roku wartość eksportu wynosiła 17,1 mld dol., a importu 9,0 mld dol. Na eksport Oman wysyłał wówczas ropę naftową i gaz ziemny (ok. 80 proc. wartości wywozu), miedź, ryby, tytoń, tekstylia. Z zagranicy sprowadzał natomiast maszyny, sprzęt transportowy, artykuły przemysłowe oraz żywności. Głównymi partnerami handlowymi były: Japonia, Zjednoczone Emiraty Arabskie, Chiny i Korea Południowa.

     

    W 2013 roku eksport podliczono już na 56,2 mld dol., zaś import na 30,7 mld dol. Nie zmieniła się jednak struktura towarowa. Głównymi pozycjami w eksporcie nadal była ropa naftowa (również reeksport), ryby, metale i tekstylia. Najważniejsi partnerzy w eksporcie w 2013 roku to: Chiny (31,8 proc.), Japonia (12,9 proc.), Zjednoczone Emiraty Arabskie (ZEA - 10,4 proc.), Korea Pd. (10 proc.), Tajlandia (4,4 proc.) oraz Singapur (4,4 proc.).

     

    Jeśli chodzi o import, to dominowały tu: maszyny i sprzęt transportowy, dobra konsumpcyjne, żywność, zwierzęta hodowlane i smary. Najwięcej towarów Oman sprowadził z ZEA (24,1 proc.), Japonii (12,5 proc.), Indii (8,5 proc.), Chin (6,3 proc.) oraz z USA (6,1 proc.).

     

    Polska - Oman

    w mln USD

    2011

    2012

    2013

    2014

    Dynamika

    2014/2014

    Obroty

    39,0

    85,5

    106,3

    77,6

    - 27%

    Eksport

    20,7

    75,7

    95,5

    64,8

    - 32%

    Import

    18,4

    9,9

    10,9

    12,8

    +19%

    Saldo

    + 2,4

    + 65,8

    + 84,7

    + 51,9

     

     

    W 2014 roku najważniejszymi pozycjami w polskim eksporcie do Omanu były:

    • pojazdy nieszynowe oraz ich części i akcesoria – 24,9 proc. udział w polskim eksporcie ogółem
    • urządzenia mechaniczne – 15,7 proc.
    • chemikalia organiczne – 12,8 proc.
    • aparatura pomiarowa/ medyczna – 9,3 proc.
    • sprzęt elektroniczny – 6,5 proc.
    • przetwory z kakao – 5,3 proc.
    • wyroby cukiernicze – 4,1 proc.

     

    Główni eksporterzy to: PKN Orlen (kwas tereftalowy), Geofizyka Kraków, Procter & Gamble, Ferrero Polska, SGL Carbon Polska, Volvo Polska, Krajowa Spółka Cukrowa, Olimp Laboratories, Nowy Styl, Ingot, Narodowe Centrum Badań Jądrowych,

     

    W imporcie z Omanu w 2014 r. największą pozycję stanowiły:

    • tworzywa sztuczne – 87,7 proc.
    • aluminium – 4,9 proc.
    • chemikalia organiczne – 3,5 proc.
    • olejki eteryczne – 1,7 proc.
    • farmaceutyki – 1,3 proc.

    Wśród najważniejszych importerów byli: Holz Marian Zakład Tworzyw Sztucznych, Kobusch Polska, Inline Poland, Alpla, Thyssenkrupp Energostal, Polfa, Arcelormittal, Promet, Piotr i Paweł, ABC Data, Levi Strauss.

     

    Źródło: PAP/EPA

     

    Współpraca międzynarodowa

    Relacje między Omanem a Unią Europejską, w tym gospodarcze, reguluje Umowa o współpracy pomiędzy UE a państwami GCC - podpisana w 1989 r.

     

    Polsko-omańskie stosunki dyplomatyczne zostały nawiązane w 1990 r. W latach 90. stronie omańskiej przekazane zostały projekty trzech umów: handlowej, o popieraniu i ochronie inwestycji oraz o unikaniu podwójnego opodatkowania.

     

    W opinii Ambasady RP w Rijadzie rozwój wzajemnej współpracy warunkowany jest systematyczną organizacją gospodarczych przedsięwzięć promocyjnych. W ostatnich trzech latach zorganizowano polskie stoiska informacyjno-promocyjne na głównych targach międzynarodowych Interiors & Buildex w Maskacie, odbyły się też dwa seminaria handlowo-inwestycyjne połączone z prezentacją polskiej oferty eksportowej.

     

    W grudniu 2006 r. został uruchomiony konsulat honorowy RP w Maskacie, a konsulem honorowym mianowany Mohammed Al-Barwani, właściciel firmy MB Holding Co. LLC.

     

    Dla biznesu

    W Omanie nie ma przejrzystych przepisów regulujących dostęp do zakupów publicznych, a formalności ze składaniem dokumentów celnych są skomplikowane.

     

    Biznesmeni narzekają też na złożone przepisy i procedury dotyczące zatrudniania obcokrajowców i prowadzenia działalności gospodarczej, a także na stosunkowo wysokie koszty udziału w imprezach targowo-wystawienniczych w tym kraju. Jednak większość z nich jest stopniowo eliminowana przez władze Omanu w ramach liberalizacji działalności gospodarczej.

     

    Polskie produkty mają dostęp do rynku omańskiego na takich samych zasadach, jak towary z innych krajów UE. W uprzywilejowanej sytuacji są jednak towary pochodzenia arabskiego (w związku z członkostwem Omanu w Panarabskiej Strefie Wolnego Handlu GAFTA) oraz amerykańskiego (od 2006 r., wobec podpisania przez oba kraje umowy o wolnym handlu).

     

    Na konkurencyjność polskiego eksportu wpływają:

    • cena,
    • marka produktu,
    • referencje użytkowania w krajach Bliskiego Wschodu,
    • oferowane finansowanie lub kredyt kupiecki,
    • termin dostawy.

     

    Polska, podobnie jak inni nowi członkowie UE, jest postrzegana jako potencjalny dostawca towarów porównywalnych jakościowo z zachodnioeuropejskimi, jednakże po odpowiednio konkurencyjnych cenach. W aspekcie cenowym na rynku omańskim, generalnie pozytywnie można ocenić konkurencyjność polskiej oferty eksportowej w takich grupach towarowych, jak:

    • wyroby hutnicze, zwłaszcza stalowe,
    • materiały budowlane, w tym drewniane panele podłogowe oraz drzwi i okna, płytki ceramiczne i szkło budowlane,
    • urządzenia energetyczne i sprzęt elektryczny,
    • meble i sprzęt oświetleniowy,
    • artykuły spożywcze, zwłaszcza słodycze, produkty mleczarskie, przetwory warzywne i owocowe oraz herbaty owocowe i ziołowe,
    • w zakresie usług technicznych w sektorze nafty i gazu oraz energetycznym i stoczniowym, telekomunikacji i IT (w tym automatyka przemysłowa), budowlanym (montaż obiektów przemysłowych).

     

    Potencjalne dziedziny współpracy

    • rolnictwo i przemysł przetwórstwa żywności oraz gospodarka wodna: dostawy narzędzi i maszyn rolniczych oraz budowa zakładów przetwórstwa rolnego; dostawy płodów rolnych i tusz zwierzęcych: wołowych i baranich; artykułów żywnościowych, w tym mleczarskich, wędlin wołowo-drobiowych oraz przetworów warzywno-owocowych; budowa sieci nawadniających i stacji uzdatniania wody oraz oczyszczalni ścieków.
    • przemysł surowców mineralnych, chemiczny i papierniczy: dostawy (do Polski) surowców mineralnych, zwłaszcza ropy naftowej i produktów petrochemicznych; wzajemne inwestycje w obiekty przerobu i dystrybucji produktów ropy naftowej oraz gazu ziemnego; usługi w zakresie poszukiwania złóż ropy naftowej i gazu ziemnego, budowa obiektów wydobywczych, linii przesyłowych i dystrybucyjnych; dostawy wyrobów chemicznych i kauczukowych, m.in. wyrobów plastycznych, szklanych i ceramicznych, opon samochodowych; dostawy wyrobów przemysłu drzewno-papierniczego, m.in. płyt pilśniowych i wiórowych oraz papieru gazetowego,
    • przemysł hutniczy: dostawy produktów stalowych oraz konstrukcji przemysłowych,
    • przemysł energetyczny: projektowanie i wykonawstwo obiektów energetycznych, linii transmisyjnych energii elektrycznej i stacji transformatorowych; dostawy wyposażenia energetycznego: kotłów, turbin, transformatorów, kabli itp.; dostawy silników i innych wyrobów elektrycznych, w tym oświetleniowych,
    • gospodarka morska: dostawy statków handlowych oraz rybackich i baz przetwórczych i ich wyposażanie; budowa i wyposażenie stoczni morskich; współpraca naukowo-techniczna przy projektowaniu nowych jednostek pływających oraz szkolenie kadry technicznej; usługi w zakresie szkolenia personelu pływającego,
    • przemysł maszynowy: dostawy pojazdów samochodowych i silników wysokoprężnych; dostawy lekkiego sprzętu pływającego, m.in. jachtów i łodzi motorowych; dostawy narzędzi i aparatury elektrotechnicznej,
    • przemysł opakowaniowy: dostawy maszyn pakujących, m.in. do rozlewu wody pitnej i napojów chłodzących; dostawy surowców, półproduktów i gotowych opakowań; usługi poligraficzne w zakresie druku opakowań i etykiet,
    • lotnictwo cywilne: dostawy samolotów i helikopterów dla celów sanitarnych, pożarniczych i rolniczych,
    • przemysł obronny: dostawy sprzętu i amunicji wojskowej dla potrzeb sił zbrojnych Omanu; dostawy środków ochrony osobistej, m. in. kamizelek ochronnych i masek gazowych; dostawy sprzętu telekomunikacyjnego
      i radiolokacyjnego; dostawy łodzi desantowych i kutrów patrolowych; współpraca w zakresie szkolenia kadry,
    • ochrona zdrowia: dostawy sprzętu szpitalnego, diagnostycznego i laboratoryjnego; zatrudnienie polskich lekarzy i pielęgniarek w szpitalach
      w Omanie; leczenie i rehabilitacja pacjentów omańskich w polskich ośrodkach zdrowia,
    • turystyka, w tym lecznicza: współpraca między polskimi i omańskimi biurami podróży; wymiana zorganizowanych grup i turystów indywidualnych.

     

    Źródło: PAP/EPA

     

    Historia

    W II tysiącleciu p.n.e. Oman był znany z pozyskiwania rud miedzi dla Mezopotamii oraz jako miejsce legendarnej krainy Magan (Maka). Od 1507 roku wybrzeża Omanu podbijali Portugalczycy.

     

    W starożytności ziemie Omanu były obszarem przenikania się ludów Mezopotamii, Arabii Południowej, Persji, doliny Indusu.

     

    Za panowania Achemenidów i Sasanidów Oman znajdował się pod silnymi wpływami perskimi. W okresie Sasanidów w Omanie byli obecni chrześcijanie Kościoła chaldejskiego (biskupstwo Bet Mazunije). W I wieku n.e. nastąpiło pogłębienie arabizacji przez napływające plemiona z południa Półwyspu Arabskiego. Rywalizacja dwóch plemion arabskich - Kahtan, przybyłych z południowo-zachodniej Arabii, oraz Nizar z pólnocno-zachodniej, do czasów współczesnych wpływała na historię Omanu.

     

    Przed islamizacją w VII wieku kraj był niszczony przez wojny plemienne i perskie najazdy. W VIII wieku mieszkańcy Omanu przyjęli doktrynę ibadycką islamu (charydżyci, ibadyci) i pod rządami wybranego przez siebie imama uniezależnili się od kalifatu Abbasydów. Obieralni imamowie rządzili Omanem do XVIII wieku.

     

    Od 1507 roku wybrzeża Omanu podbijali Portugalczycy, którzy osiadali w portach. Jednak w latach 1643–50 plemiona omańskie pod wodzą imama z plemienia Jariba usunęły Portugalczyków z własnego wybrzeża i do 1730 roku podbiły portugalskie posiadłości na wschodnim wybrzeżu Afryki (m.in. Mogadisz, Mombasę, Zanzibar).

     

    W połowie XVIII wieku, po wojnie domowej, imamem został Ahmad Ibn Sa’id, założyciel dynastii Bu Sa’id, rządzącej w Omanie do dziś. Jego następcy przenieśli swoją siedzibę z głębi kraju do portu Maskat, co stało się przyczyną podziału kraju na dwa odrębnie rozwijające się regiony - wybrzeże i interior. Przybrali też tytuł sułtana i stworzyli silne państwo Oman u wybrzeży Afryki Wschodniej. Kontrolowali żeglugę i handel w Zatoce Perskiej, a ich porty były ośrodkami handlu niewolnikami. Od końca XVIII wieku w Omanie zaczęły rosnąć wpływy brytyjskie i chociaż sułtanowie Omanu podpisali traktaty z USA, Francją i Holandią, związki Omanu z Wielką Brytanią pozostały najsilniejsze.

     

    Traktaty o przyjaźni, handlu i nawigacji (1891, 1939, 1951) pozwoliły na brytyjską obecność militarną na terytorium Omanu.

     

    W końcu XIX wieku doszło do buntów plemion interioru przeciwko władzy sułtana, gdyż uznawały one jedynie władzę wybranego przez siebie imama ibadyckiego. W 1920 roku konsul brytyjski podpisał z imamem porozumienie w imieniu sułtana i od tej pory istniały faktycznie dwa państwa: sułtanat Maskatu i imamat Omanu. W 1954 roku wybuchła wojna domowa.

     

    Wojska sułtana, z pomocą oddziałów brytyjskich, opanowały cały imamat. Imama poparły kraje arabskie (głównie Egipt), stawiając sprawę brytyjskiej okupacji Omanu na forum ONZ. W kraju toczyła się wojna partyzancka przeciwko sułtanowi i wojskom brytyjskim, prowadzona przez Front Wyzwolenia Zufaru i Ludowy Front Wyzwolenia Okupowanej Zatoki (Perskiej). Organizacje te na przełomie 1970 i 1971 roku utworzyły marksistowski Ludowy Front Wyzwolenia Omanu i Okupowanej Zatoki (LFWO). W 1970 roku, w wyniku przewrotu pałacowego, władzę w Omanie objął syn sułtana, Kabus Ibn Sa’id, który ogłosił program modernizacji państwa (miały do tego służyć dochody z wydobycia ropy naftowej).

     

    Oman został uznany za państwo w pełni niepodległe i w 1971 roku przyjęty do ONZ. W 1975 roku sułtan stłumił działalność partyzancką LFWO, a rok później, dzięki mediacji Arabii Saudyjskiej, nastąpiło zawieszenie broni. Ogłoszono amnestię dla rebeliantów oraz zawarto porozumienie o zawieszeniu starć granicznych między Omanem a Jemenem Południowym (popierającym rebeliantów). Rewolucja w Iranie z 1979 roku i wojna irańsko-iracka (1980–88) przyczyniły się do zacieśnienia stosunków Omanu z USA, które w Omanie ulokowały swoje bazy w zamian za amerykańską pomoc ekonomiczną, handlową i wojskową. W 1990 roku Oman potępił iracką napaść na Kuwejt.

     

    Po roku 1998 rząd podjął działania w kierunku liberalizacji gospodarki i przyciągnięcia do Omanu inwestorów zagranicznych.

     

    Więcej na: http://encyklopedia.pwn.pl.

     

    Źródła:

    • Ministerstwo Spraw Zagranicznych,
    • Ministerstwo Gospodarki,
    • Wydawnictwo Naukowe PWN,
    • ONZ,
    • PAP,
    • Bank Światowy.




    Wybrane
    oferty polskich przedsiębiorstw

    Pendrive z nadrukiem

    Profesjonalnie zajmujemy się produkcją gadżetów reklamowych. Dzięki zastosowaniu nowoczesnych i p...
    Polska - WARSZAWA 2022-05-27 Dodał: Andrzej Redko Handel Zobacz ofertę

    Kubki termiczne z nadrukiem

    Gadżety reklamowe są jednym z narzędzi marketingu. Generalnie gadżetem może być praktycznie każdy...
    Polska - WARSZAWA 2022-05-07 Dodał: Andrzej Redko Handel Zobacz ofertę

    Derma tapicerska

    Dolaro to wysokiej jakości derma tapicerska rewelacyjnie imitująca skórę naturalną. Tkanina jest ...
    Polska - Nowa Sól 2019-05-16 Dodał: Mariusz Giwierski Meble, Produkcja mebli Zobacz ofertę

    Zobacz więcej ofert