Ta strona używa cookie. Korzystając z niej wyrażasz zgodę na ich używanie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.
Akceptuję

Loading...


Szukaj Menu
A A A wysoki kontrast: A A

Portal Promocji Eksportu



Przywóz substancji chemicznych i towarów niebezpiecznych

Wyślij Drukuj Pobierz dodał: Katarzyna Crompton | 2017-05-18 11:35:17
zea, premium, chemia, towary niebezpieczne

ZEA są członkiem Konwencji rotterdamskiej i sztokholmskiej dotyczących m.in. międzynarodowego handlu niektórymi niebezpiecznymi towarami.

Ministerstwo Środowiska i Wody (MOEW) to właściwy organ zarządzający w  kwestii środowiskowych i towarów niebezpiecznych na szczeblu federalnym. Niektóre zadania MOEW przekazano właściwym organom poszczególnych emiratów. Towary niebezpieczne inne niż chemikalia rolnicze, które mają być importowane, podlegają zatwierdzeniu przez Służbę Ochrony Środowiska i Bezpieczeństwa Gminy Dubaj lub odpowiednie organizacje innych emiratów. W Dubaju wymagane jest pozwolenie na przywóz towarów niebezpiecznych dla palnych gazów, cieczy i ciał stałych, substancji o właściwościach utleniających, toksycznych i żrących oprócz innych towarów niebezpiecznych sklasyfikowanych jako takie przez gminę. Przywóz tych produktów musi być zapowiedziany z wyprzedzeniem.

Gaśnice i/ lub substancje chemiczne w nich stosowane wymagają świadectwa braku zastrzeżeń wydanego przez Departament Obrony Cywilnej, P.O. Box 822, AE-Dubaj, numer telefonu: +971 4 42073609, numer faksu: +971 4 2073705.

W Abu Dhabi importerzy i przedsiębiorstwa handlujące towarami niebezpiecznymi muszą uzyskać pozwolenie na obrót materiałami niebezpiecznymi przed każdą czynnością związaną z takimi towarami. Organem właściwym jest Agencja Ochrony Środowiska - Abu Zabi.

Jonizujące materiały promieniotwórcze i urządzenia je zawierające wymagają zezwolenia na przywóz źródeł promieniowania jonizującego i odpowiedniej licencji na obrót tymi towarami; informacje szczegółowe dotyczące dalszych warunków wstępnych dla takiego przywozu.

Źródła promieniowania jonizującego muszą być zwrócone producentowi po użyciu. Tak jak w innych przypadkach towarów objętych ograniczeniami wymagane jest zezwolenie przywozowe dla towarów objętych ograniczeniami.

Pestycydy, które mają być wykorzystywane do celów rolniczych lub weterynaryjnych muszą być zarejestrowane w Ministerstwie Środowiska i Wody (MOEW).

Ponadto, każda wysyłka pestycydów wymaga wstępnego zezwolenia na przywóz pestycydów. Pozwolenie na przywóz nawozów jest niezbędne w przypadku surowców i nawozów organicznych lub chemicznych będących półproduktami przeznaczonych do celów produkcyjnych.

Wymagana jest też karta charakterystyki jako dokument uzupełniający dla różnych substancji chemicznych, np. pestycydów lub substancji zubożających warstwę ozonową (ODS).

Celem Konwencji rotterdamską jest zapewnienie, iż eksport określonych substancji chemicznych może odbywać się wyłącznie za zgodą strony importującej. Dzięki procedurze uprzedniej świadomej zgody (ang. prior informed consent, PIC), zbierane i rozpowszechniane są informacje na temat tego, czy strona importująca wyraża zgodę na otrzymywanie przyszłych dostaw określonych substancji, aby zapewnić zgodność z decyzją strony eksportującej.

Konwencja ta nakłada ponadto na wszystkie strony obowiązek zawiadamiania Sekretariatu o wszelkich zmianach w prawie krajowym, dotyczących zakazania lub istotnego ograniczenia obrotu określoną substancją.

W kwestii faktycznej dostawy produktów, konieczne jest dostarczenie informacji o cechach substancji, jak również spełnienie wymogów co do oznakowania i przepisów kodeksu niebezpiecznych substancji, gwarantując tym samym odpowiednie postępowanie z importowaną substancją. W przypadku gdy dane przedsiębiorstwo planuje eksport substancji chemicznych objętych Konwencją (tj. pestycydów i substancji przemysłowych wymienionych w Aneksie III do Konwencji) lub podlegających krajowym środkom regulacyjnym (tj. zakazom lub istotnym ograniczeniom obowiązującym na terytorium kraju), konieczne jest przesłanie zawiadomienia o wywozie towarów objętych Konwencją rotterdamską do stosownego organu krajowego, celem uzyskania uprzedniej zgody na eksport.

Oprócz Konwencji rotterdamskiej, ZEA jest również stroną Konwencji sztokholmskiej w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych (zwanej także Konwencją POP). Jest to dokument opracowany w celu ograniczenia, a ostatecznie całkowitego zaprzestania produkcji, stosowania i handlu toksycznymi substancjami chemicznymi o długotrwałym oddziaływaniu.

Zobowiązuje on sygnatariuszy do podjęcia działań celem wyeliminowania lub ograniczenia produkcji i stosowania trwałych zanieczyszczeń organicznych, oraz zminimalizowania możliwej, choć niezamierzonej emisji tego rodzaju substancji do środowiska.

Partnerzy Konwencji mogą wnioskować o odstępstwa od jej zapisów, tj. o zezwolenie na dalsze stosowanie lub produkcję jednej lub więcej substancji objętych Konwencją przez dany okres czasowy. Ponadto, poprawki do Konwencji (ostatnia wprowadzona w 2009 r. skutkująca dodaniem kolejnych dziewięciu substancji chemicznych do pierwotnej listy dwunastu substancji) wymagają zatwierdzenia i ratyfikacji przez wszystkie państwa-sygnatariuszy, ustalając jednocześnie stosowny okres, w którym poszczególne kraje muszą podjąć stosowne działania celem zastosowania się do nowych zapisów Konwencji.

W związku z powyższym, import i eksport substancji chemicznych objętych Konwencją sztokholmską może być objęty zakazem lub istotnymi ograniczeniami. Importerom zaleca się także skontaktowanie się z organem odpowiedzialnym za kwestie związane z ochroną środowiska, tj. z Oficjalnym Punktem Kontaktowym (OCP), którym jest MOEW wskazane powyżej.